G a a n d e w e g  verwijst naar een geleidelijk veranderingsproces en is onderdeel van het meerjarig programma van de Bewaerschole 'moving along with the environement'. 

Een verstild poollandschap, puur, zuiver, nog helemaal zichzelf. Nog niet bezoedeld, onaangeraakt, maagdelijk. Teer, sereen, kwetsbaar. Alle schakeringen wit, van gelig turkoois tot grijzig roze, soms naar groen neigend of verkreukeld beige. Tulle van zwanenmeer, satijnen glijstukken, de graat van een gebroken ijsberg is met kleine kiezeltjes bezet. Glinstering binnenin. Stukken die afbreken, wegdrijven en uiteindelijk smelten.

De trouwjurk, een wereld van meisjesdromen, van kant, glitter en glans, van kraaltjes rijgen en bloemen borduren. Vroeger werd zo’n trouwjurk hergebruikt als doopjurk voor de eerstgeborene, de sluier voor de wieg. En bij de katholieken, als communiejurk. Nu kost een trouwjurk vaak duizenden euro’s en wordt deze maar één keer gedragen. Foute kledingindustrie van onderbetaalde arbeid, slechte werkomstandigheden, krankzinnige winsten, economisch belang en verspilling, het toppunt van consumentisme.

Deze installatie is een pleidooi voor bescheidenheid en bereidheid tot samenwerken. Deel je bovenstaande eigenschappen niet, dan zal ook het huwelijk aan erosie onderhevig blijken en bezwijken.

Een waterval wandelschoenen tuimelt het serene, kwetsbare ijslandschap binnen. Een metafoor voor de mens die overal ter aarde zijn voetafdruk achterlaat.