micropia X 2020 wandbreedte 400 cm

Het begon al enkele jaren geleden met een steeds dieper willen doordringen in de geheimen van het lichaam, voorbij spieren, bloedvaten en hersenkronkels. Dat wat cellen bewegen. Uit de moestuin leende ik de huid van groente en fruit om die prachtige ingewikkelde oppervlaktestructuren van de eencelligen weer te geven. Maar uiteindelijk werden de kromkommers fallussen en de uit parasolzwammen samengestelde microben trossen prille meisjesborsten. Zou andersom mijn lichaam ook de wereld kunnen vormgeven? De anus met zijn naar binnen gevouwen opening met een leeggelopen ballon verbinden, de plooien aan de binnenkant van mijn voeten naar de bron laten stromen.
Een bezoek aan Micropia, het museum naast Artis over de allerkleinsten onder ons, versterkte mijn fascinatie. Ik dwaalde verdwaasd en vervreemd in het duister, tuurde door microscopen naar al het gespuis dat ons bewoont en omringt. Voor het blote oog onzichtbaar; transparante bolletjes, opgerolde draadjes, zwemmende wurmpjes. Wat er alleen al op je wimpers leeft! Prachtig, maar ook beangstigend. Zeker nu in 2020 het opeens heel actueel werd hoe zo’n minuscuul organisme de wereld bestuurt, de economie platlegt en het sociaal verkeer beperkt.