Tot nog toe hield ik mij voornamelijk bezig met de buitenkant (vorm, huid) van de mens. Iets wat zich prima door de keramische werkwijze (het hol opbouwen van volumes) liet vertalen. Maar ik ging mij steeds meer verdiepen in het binnenste: ademhaling, bloedsomloop, bepaalde processen in je lijf. Ik zocht naar een techniek om de fragiele structuren en kwetsbaarheid te laten zien en hoe tegenstrijdig dat ook klinkt, die vergankelijkheid te bewaren. In 1997 kon ik deelnemen aan de workshop 'cire perdue retrouvé' in kunstenaarswerkplaats Beeldenstorm Eindhoven. Door de beelden op te bouwen uit planten en analoge processen te laten zien, benadruk ik dat ook wij een onderdeel zijn van de natuur en volgens dezelfde wetten groeien en funktioneren.